Nieruchomości – są to części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. (Art. 46 k.c.)

 

Nieruchomość gruntowa – należy przez to rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności. (UGN art. 4 pkt. 1)

 

Cena nieruchomości – (łac. pretium) – jest wyrazem pieniężnym wartości nieruchomości na rynku. Cena nieruchomości to jej wartość zweryfikowana przez rynek. Kwota pieniężna ustalona jako ekwiwalent nabywanej rzeczy (nieruchomości). Ustalenie ceny jest zastrzeżone do swobodnej decyzji stron umowy, co jest przejawem zasady swobody umów. (Art. 3531 k.c.)

 

Wartość nieruchomości – najbardziej prawdopodobna cena, możliwa do uzyskania na rynku, przy założeniu, że strony transakcji są od siebie niezależne, i upłynął odpowiedni czas do wyeksponowania nieruchomości. Wartość nieruchomości określana jest przez rzeczoznawców majątkowych, którzy dokonują jej oszacowania w procesie wyceny nieruchomości. W potocznym rozumieniu, wartość nieruchomości to cena, jaką nabywca jest w stanie zapłacić za nieruchomość. (UoGN  art. 151)

 

Lokal mieszkalny – jest to wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. (Ustawa o własności lokali art. 2 ust.2.

 

Powierzchnia użytkowa mieszkania to powierzchnia poniżej wymienionych pomieszczeń w mieszkaniu lub w jednomieszkaniowym budynku mieszkalnym: pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alkow, holi, korytarzy, łazienek, ubikacji, obudowanej werandy, ganku, garderoby oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom mieszkańców (pracownie artystyczne, pomieszczenia rekreacyjne lub hobby) bez względu na ich przeznaczenie i sposób użytkowania.

Do powierzchni użytkowej mieszkania nie wlicza się powierzchni: balkonów, tarasów, loggi, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych na przechowywanie opału, a także garaży, hydroforni i kotłowni.

 

Pomieszczenie przynależne do lokalu – w szczególności piwnica, strych lub magazyn są częścią składową lokalu choćby nawet do tego lokalu bezpośrednio nie przylegały, chyba że czynność prawna lub orzeczenie sądu dotyczące odrębnej własności lokalu stanowią inaczej. (UoWłL art. 2 ust. 4.)

 

Wspólnota mieszkaniowa – ogół właścicieli lokali w jednej nieruchomości utworzony z mocy prawa w celu wspólnego zarządzania nieruchomością.

 

Stan surowy – stan zaawansowania robót budowlanych w którym budowa obiektu (mieszkalnego, lub przemysłowego) została doprowadzona do „wiechy”: obiekt jest gotowy bez żadnych elementów wykończenia (bez tynków, urządzeń sanitarnych, instalacji oświetleniowej, gazowej itp.)

 

Stan surowy otwarty – obejmuje elementy konstrukcyjne i przekrycie dachu bez pokrycia (samo poszycie), bez okien i drzwi.

 

Stan surowy zamknięty –  obejmuje wykonanie ścianek działowych, osadzenie stolarki (może być bez kompletnych okuć), wykonanie izolacji, pokrycia dachu i odwodnienia.

 

Działka gruntu – jest to część powierzchni ziemi, niepodzielna, ciągła, stanowiąca część lub całość nieruchomości gruntowej. Podlega ona wyodrębnieniu jako kategoria prawa i oznaczeniu w przestrzeni poprzez granice jako kategoria fizyczna.

 

Działka budowlana – jest to nieruchomość gruntowa lub działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.

 

Siedlisko – wyodrębniona działka gruntu lub jej cześć obejmująca budynki mieszkalne i gospodarstwa rolnego, przestrzeń komunikacyjną (podwórze, dojazdy) oraz ogród przydomowy.

 

Prawo Pierwokupu – polega na tym że określonemu podmiotowi przysługuje pierwszeństwo kupna danej rzeczy (nieruchomości)

Agencji Nieruchomości Rolnych przysługuje prawo pierwokupu przy sprzedaży nieruchomości przez zbywcę w przypadku sprzedaży nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów symbolem R.

Sporządza się wówczas warunkową umowę sprzedaży.

 

Opłata planistyczna – jest to opłata wnoszona na rzecz gminy w momencie sprzedaży nieruchomości, której wartość wzrosła z tytułu uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli jest sprzedawana przed upływem 5 lat od zmiany planu. Po tym terminie nie może być naliczana. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30 % wzrostu wartości nieruchomości.

 

Opłata adiacencka – opłata ustalona w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego albo scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości. (UoGN art. 4 pkt 11)

 

Najem – Jest to umowa wzajemna, przez którą wynajmujący zobowiązuje się oddać rzecz najemcy do używania przez czas oznaczony  lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz pieniężny. (Art. 659 k.c.)

 

Dzierżawa – przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz (Art. 693 k.c.)

 

Użyczenie – przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu przez czas oznaczony lub nieoznaczony na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

 

Hipoteka – polega na tym, iż w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielem osobistym właściciela nieruchomości. (Art.65 ustawy o księgach wieczystych i hipotece)

 

Zaliczka – oznacza sumę pieniężną lub rzecz, którą jedna ze stron przekazuje drugiej przy zawieraniu umowy. Nie pełni funkcji odszkodowania, jest jedynie kwotą wpłacaną na poczet pełnych należności. Po wykonaniu usługi zostaje wliczona w jej cenę, jeśli umowa zostaje rozwiązana za zgodą obu stron, to oczywiście zwracają one sobie wzajemne świadczenia, czyli zaliczka wraca do kupującego, jeśli umowa zostaje rozwiązana z winy kupującego, zaliczka pozostaje u sprzedającego, jeśli umowę rozwiąże sprzedający, jest on oczywiście zobowiązany do zwrotu pobranej zaliczki.

 

Zadatek – służy do zabezpieczenia interesów obu stron transakcji. Strona która nie wykona swojego zobowiązania traci zadatek jeśli sama go dała, albo obowiązana jest go zwrócić w dwukrotnej wysokości. Zadatek jest skuteczny tylko wtedy, jeżeli zostanie wręczony przy zawarciu umowy. Zadatek jest najczęściej stosowany w umowach przedwstępnych (sprzedaży nieruchomości, samochodu itp. Dzięki niemu każda ze stron zabezpiecza się na wypadek zerwania umowy w ostatniej chwili przez drugą stronę. (Art. 394 k.c.)